قدم زنان زير عرشه

من ,فندکی را که او به من هدیه داده بود به یک شیشه ای ِ هراسان وا نهادم ,او هم پشت علفزار ناپیدا شد ,وا نهادگی و آتش فندک "م" , "ش" پشت علفزار , همه شیشه ای شدند . تا بدان جا که نور از آن ها توان عبور کردن را یافت. نور یعنی من , آن وقت که آن مردک شیشه ای بازگشت و من دیگر در آن محدوده ی تعریف شده ی وانهادگی نبودم که آن فندک را باز پس بگیرم .

و این همه ی داستان جاکش شدن اوست .