قدم زنان زیر عرشه


نوزدهم از شرق

 

 

تکه یِ اول :

 

سراشیبی 

من

موزیکی که احتمالآ در تاکسی شروع شده است و همچنان ادامه دارد

صدای قدم هایم که ابتدا نا آشناست

ورونیک که با بی محلی چند متر آن طرف تر  با شلخته گی قدم برمی دارد

 

 تکه ی دوم :

 

من

سکوت نصف و نیمه ی کوچه

نور دلپذیر تیرهای چراغ برق 

آهنگ های خالتور خانه ی بغلی که همیشه به راه است و من را سرخوش می کند

ثانیه هایی که حوصله ام در حال سر رفتن است

و ورونیک که گم و گور شده است و گاهی باد بوی عجیب موهایش را برایم می آورد که یعنی همین اطراف در حال پلکیدن است

 

 تکه ی سوم :

 

من

سراشیبی ای  که هموار شده است

پله های صورتی رنگ خانه

تداعی شدن صورت مهربان و بلند شدن از روی احترام سرایدار که ناراحتم می کند

صحنه های فیلمی که شب قبل دیده ام

صدای آشنای قدم هایم

و ورونیک که آرام شده است و در حالی که دستش را دور گردنم انداخته با شور می گوبد امشب برای خواندن , شبی از شبهای زمستان ایتالو کالوینو را درچنته داریم ..

 

آری ..

کوچه ی ما از ابتدا تا انتهایش سه تکه است ..

 به گمانم کوچه ی نوزدهم از شرق ..

 

 

 

 

 

 

 


Rusalka
Rusalka