قدم زنان زير عرشه

راست می گویی

عزیزم

نارنجی گون , آرام

خون آشام بد دور و بر  ما زیاد است

اما مگر نه اینکه

من بویم شفاف است و

تو دست هایت زیرک , زیرک , زیرک

با دلپذیرتیرن نور تنها شهاب سنگ همه ی اقیانوس ها

که مال من است

و من یک خون آشام خوب

و تو ,

خوب ترین من

نارنجی گون , آرام

آن پنجره ی نیمه باز , مات , با آن نور نارنجی گون عجیب

در آن لحظه های نزدیک ,نزدیک ,نزدیک

پنجره ای بود معلق در اقیانوس

و عزیزم

اقیانوس و ولگردی مان  این روز ها نه ملوان می خواهد و نه آذوقه

لب های همیشه خشکمان از علف های دود کرده , پاسخ گوست !

روی هم , معلق ,  ..

و تو نور ها را دنبال می کنی

آخر تو تنها قهرمان آنهایی

نارنجی گون , آرام

_

پگاه - .