نوزدهم از شرق

 

 

تکه یِ اول :

 

سراشیبی 

من

موزیکی که احتمالآ در تاکسی شروع شده است و همچنان ادامه دارد

صدای قدم هایم که ابتدا نا آشناست

ورونیک که با بی محلی چند متر آن طرف تر  با شلخته گی قدم برمی دارد

 

 تکه ی دوم :

 

من

سکوت نصف و نیمه ی کوچه

نور دلپذیر تیرهای چراغ برق 

آهنگ های خالتور خانه ی بغلی که همیشه به راه است و من را سرخوش می کند

ثانیه هایی که حوصله ام در حال سر رفتن است

و ورونیک که گم و گور شده است و گاهی باد بوی عجیب موهایش را برایم می آورد که یعنی همین اطراف در حال پلکیدن است

 

 تکه ی سوم :

 

من

سراشیبی ای  که هموار شده است

پله های صورتی رنگ خانه

تداعی شدن صورت مهربان و بلند شدن از روی احترام سرایدار که ناراحتم می کند

صحنه های فیلمی که شب قبل دیده ام

صدای آشنای قدم هایم

و ورونیک که آرام شده است و در حالی که دستش را دور گردنم انداخته با شور می گوبد امشب برای خواندن , شبی از شبهای زمستان ایتالو کالوینو را درچنته داریم ..

 

آری ..

کوچه ی ما از ابتدا تا انتهایش سه تکه است ..

 به گمانم کوچه ی نوزدهم از شرق ..

 

 

 

 

 

 

 

/ 8 نظر / 7 بازدید
hafez

eykash in ast,bod nashavad

انسانی که شباهت دوری با خود داشت

دست از به هم ریختن صدف های درون جیبم می کشم.. تا از آمدنم سرایدار بد خواب نشود.. آدم موثری نیست.. اما شب ها نگاهش یاد اور خیلی چیز هاست.. یاد آوری ها اغلب رنج می دهند!

brd

نمی خوای اپ کنی ؟